Jan Ostroróg

Jan Ostroróg urodził się w 1565 roku. Był synem Stanisława Ostroroga i Zofii z Tęczyńskich. W 1580 roku został cześnikiem koronnym, w 1588 podczaszym koronnym, a w 1600 kasztelanem poznańskim. Urząd wojewody poznańskiego pełnił w latach 1610-1621. Przed 1587 rokiem przeszedł z luteranizmu na katolicyzm. Podczas elekcji w 1587 roku oddał głos na Zygmunta III Wazę. W czasie rokoszu Zebrzydowskiego poparł króla, podejmował się mediacji między nim a rokoszanami i uczestniczył w bitwie pod Guzowem.

Ostroróg dziedziczył Grodzisk Wielkopolski i Międzychód, z którymi był związany. W 1593 roku założył w Grodzisku nowe miasto i nadał mu przywileje. Był pisarzem-pamiętnikarzem i przyrodnikiem, autorem prac o myślistwie, pszczelarstwie i szachach. W 1618 roku wydał „Myślistwo z ogary”, a jego traktat o szachach pozostał w rękopisie. Zainicjował fundację klasztoru bernardynów w Sokalu i został tam pochowany. Zmarł w czerwcu 1622 roku w majątku Komarno.

Na podstawie artykułu „Jan Ostroróg (1565–1622)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.