Jan Daniel Janocki

Jan Daniel Janocki, znany także pod nazwiskami Jaenisch, Janozki i Jönisch, urodził się w Międzychodzie pod koniec 1720 roku. Był polskim bibliografem, bibliotekarzem i prezbiterem katolickim. Kształcił się w Dreźnie i w Pforcie nad Salą, gdzie rozwijał zainteresowanie książkami i bibliotekami. W 1745 roku przyjechał do Warszawy, by pracować jako sekretarz Józefa Andrzeja Załuskiego.

Po przejściu na katolicyzm i przyjęciu niższych święceń kapłańskich został w 1751 roku prefektem Biblioteki Załuskich. Zajmował się porządkowaniem księgozbioru, sporządzaniem katalogów bibliotecznych i aukcyjnych oraz pracował z Załuskim nad słownikiem bio-bibliograficznym. Publikował słowniki, katalogi i opracowania dotyczące piśmiennictwa polskiego. Był także korespondentem lipskiego czasopisma „Neue Zeitungen von Gelehrten Sachen” oraz kanonikiem kolegiaty skalbmierskiej i katedry kijowskiej. W 1775 roku utracił wzrok. Zmarł w 1786 roku w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Jan Daniel Janocki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.